Ludwika Lotaryńska
Ludwika Lotaryńska urodziła się w tysiąc pięćset pięćdziesiątym trzecim roku, a zmarła czterdzieści osiem lat później. Historia zapamiętała ja przede wszystkim jako małżonkę Henryka III Walezjusza - był on ostatnim reprezentantem dynastii Walezjuszów, przez rok panował na tronie polskim jako pierwszy elekcyjny monarcha w naszym kraju, a później został królem francuskim. Zanim jednak Ludwika została jego żoną, była jego kochanką. Poznali się, kiedy miała dwadzieścia cztery lata. On właśnie wtedy został osadzony na polskim tronie i był w trakcie podróży do naszego kraju. Postanowił odwiedzić wujka Karola III - na jego dworze przebywała właśnie Ludwika. Od razu głęboko zapadła mu w pamięć. Kiedy uciekł z Polski, postanowił się z nią ożenić. I tak też uczynił - wbrew woli własnej matki. Nie mieli dzieci. Ludwika kilkakrotnie poroniła, skutkiem czego była niemożność zajścia w ciążę. Kiedy dowiedziała się o tym, że jej małżonka zamordowano, przywdziała żałobę i nie zdjęła jej do końca swoich dni.